0495 52 13 02 vdevrieze@ivtherapeut.be

Individuele psychotherapie voor volwassenen in het groen …

Dit is dé Plek waar je door individuele psychotherapie je volle potentieel (hér-)ontdekt.

Dé plek waar je weer voeling krijgt met je krachtige zelf.  

De plék waar we bij mooi weer al eens buiten op de tuinbank belanden en waar ‘s winters het houtvuur aan is om de koude te helpen verdrijven.  Dé plek waarvan mensen zeggen “alleen al hier zijn brengt me op één of andere manier al tot rust” ;  dé  plek waar stukje bij beetje plék kan krijgen wat daarom vraagt, in een fase van je leven waar je het zélf even allemaal niet meer weet.  Dé plek waar we ervan overtuigd zijn dat je alle potentieel in jezelf draagt en waar we alles wat we in huis hebben heel graag ter beschikking stellen om samen met jou richting rijkelijke bloei te gaan.

Dé plek ook waar je niet in een vakje wordt geplaatst maar wel terug in je eigen kracht via voornamelijk gesprek aangevuld met visualisatie, meditatie, creatieve werkvormen, … al naargelang wat er uit mijn therapeutisch methodisch koffertje tevoorschijn komt in afstemming met jou en met wat jou hier brengt.

Hier is het …

dat je moet zijn voor … gepersonaliseerde affirmatiekaarten die ‘kunnen’ ontstaan als gevolg van een aantal individuele sessies.

Soms hoor ik jou of hoor ik mezelf zinnen zeggen waarvan duidelijk is dat ze van betekenis kunnen zijn voor veel mensen of die gewoon maar heel mooi en heel kloppend zijn in dit moment.  Aangezien ik me heel graag laat leiden door mijn ingevingen en het gevoel van goesting om vorm te geven … ontstaan er steeds andere, nieuwe en desgewenst gepersonaliseerde dingen.   Dus affirmatiekaarten zijn niet de standaard-output van een sessie (want ik lever geen standaard aanpak) maar ze behoren tot de mogelijkheden.   Net zoals het tot de mogelijkheden behoort dat je hier op deze plek op de site af en toe eens langskomt om je te laten raken door een affirmatie of dat we samen gaan stappen in de groene omgeving.

Ook is er in de therapieruimte een mand waarin affirmatiekaarten te vinden zijn die al een hele reis achter zich hebben, want meereisden met ander mensen die al eerder hier waren … Je kan er je eentje laten toe-vallen bij het begin van de sessie of ter afronding en wanneer de kaart haar werk voor je deed keert ze weer terug.   Voor sommigen wordt het een ritueel, anderen merken de mand ook na vele sessies  niet op … en allemaal is het goed zoals het is.

Hier is het ook …

dat je een  cirkelscan van je psychisch welbevinden kan laten maken.  Vergelijkbaar met een scan in medische termen geeft deze cirkel een zeer helder beeld van je situatie op vlak van je mentale, emotionele, spirituele, fysieke gesteldheid.  Het is een scan gebaseerd op een zeer zorgvuldig opgestelde vragenlijst die meteen handvaten biedt om gericht aan de slag te kunnen.   De cirkelscan laat toe je eigen evolutie zichtbaar te krijgen en is vooral heel handig gebleken als communicatiemiddel om het met je arts te hebben over alles wat ruimer is dan je fysieke gesteldheid bij mensen met burn-out, angstklachten en fysieke klachten zonder aanwijsbare oorzaak, …  Ze laat ook toe om zelf meer grip te krijgen op ‘is dit een tijdelijke dip ten gevolge van verhoogde stress, ben ik eerder HSP (hoogsensitief) of steven ik inderdaad af op een burn out ?’  

Ja, ik neem contact voor...

een afspraak, meer informatie, de vragenlijst voor de cirkelscan, een vraag, een zot idee, een eerste kennismaking, een vrijblijvend mailtje, een voorzichtig polsen, om een gedachte die nu bij me opkomt te delen, …

Toen ik vorige sessie bij je vandaan wandelde realiseerde ik mij hoe geruststellend het voelde dat ik in principe niemand zou kruisen. Het gebeurde uitzonderlijk toch een keer en ik genoot ervan dat ik mij toen niet schaamde maar dacht  'Goh, nog iemand die de moed heeft gehad'  en toen wist ik ineens ook  'ik kijk nu ook helemaal anders naar mezelf.  Ik zie mij niet meer als klein nietig ding om compassie mee te hebben of als a-sociaal onmens maar als krachtige vrouw, die even grondig de connectie kwijt was en ook een raakbare, kwetsbare kant heeft en hoe die beide me mooi maken misschien ?  N.
 
Acceptatie, dat is onmiskenbaar dé sleutel voor mij geweest.  Van zodra ik mijn angsten ging accepteren, ipv mij ertegen te verzetten kwam er pas echt beweging.
Asl. 
Dàt is het wat ik heb geleerd in therapie ... toelaten ! en dus niet : me verzetten, wegduwen, anders willen , ervan gaan lopen, bevechten, sterk moeten zijn, ... maar wel (de angst, de paniek, het verdriet) toelaten, het laten voor wat het nu is en vaststellen dat het dan ook weer wegebt ,dat ook dit overgaat... Sindsdien draai ik mezelf niet meer zotter en zotter op in mijn hoofd en als dat toch weer eens gebeurd, dan laat ik ook dat toe. 🙂 A.
 
Dit zijn de tastbare effecten van therapie bij jou : de relatie met mijn vader is verbetert, ik kan 'mijn gelijk' beter loslaten, mijn ego staat meer tussen haakjes, ik maak mij niet meer boos op een manier waarop ik nog bozer word op mezelf. "In situaties waar het vroeger escaleerde heb ik nu soms het gevoel alsof je mee op mijn schouder zit en dan stel ik mij voor dat ik de situatie aan jou vertel ... Door het te brengen ... vind ik rust en antwoorden in mezelf terwijl ik vroeger als iets tegenzat er vele lagen bovenop gooide."
Dieter 
Ik had zondag een 'wandeldate' met die man. Bijzondere ervaring, zalige namiddag gehad, eentje waar ik energie van gekregen had 😊 Ik heb in onze gesprekken toch een paar keer  'mijn therapeute' gezegd blijkbaar, vandaar 's anderendaags zijn vraag naar uw contactgegevens .. Een bedankt is hier zeker niet nodig; ik haal nog steeds zo veel uit onze momentjes; het is dan ook de logica zelve dat ik u dan ook af en toe eens vernoem 😉 En ja, alles gebeurt met een reden ... V.  
 
Geen idee hoe het komt eigenlijk ... maar al heel snel gaat het écht veel beter met me.  Ik heb vooral het gevoel dat ik beter kan relativeren en mijn gedachten wat kan laten stoppen ... Op de goede weg 🙂
A.  
Bij jou terecht kunnen, me aanhoord en begrepen voelen, daar waar niemand voordien ook maar iets van mijn verhaal kende,  zorgde ervoor dat ik geleidelijk aan en via kleine stapjes mijn verhaal ook naar anderen durfde te brengen. Alle opgekropte emotie kon er-uit. Ik leerde ook van je hoe mijn denken de overhand neemt en hoe ik denken en voelen veel meer kan combineren met elkaar.   Ik leerde doorheen het proces wat het betekent authentiek te zijn.  Uiteraard bén ik er nog niet  (wat dat ook moge zijn, 'er zijn' hoor ik je al zeggen)... maar in kleine, hele kleine stapjes kom ik steeds dichter bij mezelf en durf ik beetje bij beetje mezelf te zijn en mezelf ook te tonen zoals ik ben naar anderen toe.
Dimme 
Dankzij een vriendin ben ik bij Veronique gegaan.  Ik ben heel tevreden dat ik die stap heb  gezet.  De zware druk die ik al jaren meedraag is reeds veel minder;  Vooral mijn zelfvertrouwen is terug, een paar goeie gesprekken en vooral die ene zin helpt mij 'even de helicopter in , dat helpt me relativeren'. Als je het moeilijk hebt is het belangrijk dat je er met iemand over kan praten.  Iemand die je eerlijk antwoord met losse open woorden ... en je de dingen anders laat bekijken naar je familie als naar andere personen.  Ik zie haar nu als een back-up waar ik altijd op kan terugvallen en ik zal het zeker niet meer zo ver laten komen.
Martine  
Toen mijn moeder vroeg 'ga jij nu nog altijd bij die therapeute, heeft ze dat nu nog niet opgelost ?' heb ik haar rustig maar duidelijk gezegd : 'mama, de therapeute heeft niet voor de problemen gezorgd en dus zal zij ze ook niet oplossen';  maar het is wel  dankzij haar dat ik weer vreugde kan ervaren, dankzij haar kijk ik er helemaal anders naar en kan ik er mee verder, dankzij haar voel ik mij eindelijk weer 'iemand'.
Nele (en B) 
Heb dankzij therapie voor het eerst in lange tijd weer eens kunnen genieten van de dingen die ik graag doe !
 
Ik heb terug mijzelf gevonden, ik had mij volledig gegeven voor mijn partner.  Ik heb geleerd dat je nooit jezelf mag verliezen voor niemand.  Je moet een evenwicht zoeken in een relatie.  Ik heb mezelf terug leren waarderen.  Alles wat in het verleden gebeurd is, heb ik leren accepteren.  Ik begin terug te genieten van eenvoudige dingen en omgaan met positieve mensen.  Ik ben alleen maar niet eenzaam.  Ik sta sterker in het leven doordat ik mijzelf heb leren accepteren.   Bedankt Veronique, zonder jou was er niet geraakt !
Sonja 
Beetje bij beetje komt er zo gelijk meer rust .  Als ik nu terugkijk naar de dingen die gebeurd zijn in het verleden ... dan kan ik daar nu zo al naar kijken en verder niets.  Ervoor greep het mij naar mijn keel, werd ik er heel kwaad of verdrietig van.  Ik explodeerde voor iets kleins en dan kreeg ik weer ruzie met van mijn vriend of ik voelde mij ongelofeljk schuldig en schrok 's nachts wakker in panniek en in t zweet, bang om terin in te slapen en te dromen  ervan.
Melissa 
Ik voelde me hier zeer welkom. Kon goed mijn gevoelens uiten. Niets moest, alles mag. Je kan goed gevoelens benoemen en ze leren een plaats geven. Bedankt ! Als ik dit terug nodig heb, hier kom ik zeker terug. Hier kreeg ik handvaten voor het spelen van de match van mijn leven, krachtig, vanuit mijn kracht (psychisch, emotioneel, ...) en niet puur vanuit (fysieke) 'power'.
Carolien 
Dat is wat het voor me deed : Therapie zorgde voor inzichten.  Ik leerde mijn verhaal anders te bekijken en er ook anders tegenover te staan. Daar waar ik mezelf voordien zag door de ogen van anderen, leerde ik ook mezelf anders zien, doordat ik leerde kijken, écht kijken naar mezelf.  Ik leerde dat niet alles zo zwart-wit is als ik het voor ogen had, maar dat er tussen het zwart-wit ook heel veel grijswaarden zitten en – heel belangrijk – ik ging zien hoe negatief mijn zelfbeeld was of is.  Ik leerde dat ik niet goed of slecht bén maar dat ik, zoals ieder ander, uit  mooie en minder mooie "stukjes" besta.  
Dimme 
Opgelucht ! Wat gisteren met me gedaan heeft… het leek meer op gewoon een vriendschappelijk gesprek ipv therapie.. dat gevoel kreeg ik eerst. Het deed niet zoveel met me. Tot ik bij de kine was en even alleen was. Ik kon er van genieten. Ik heb het besluit genomen om vanaf mei een poetsvrouw te nemen zodat ik daar al minder mee bezig moet zijn. Vandaag heel mijn huisje gepoetst. Rekeningen betaald. Krijg straks zelfs een collega over de vloer. Wauw… bezoek. En morgen een vriendin. Wow. Mijn huisje blinkt. Nee niet voor hen. Gewoon voor mezelf. Vandaag de eerste dag met draagbare pijn. Kheb zelfs een film bekeken zonder schuldgevoel. Nu een douche en ook ik kan er dan weer tegen. Denk toch dat er in mij ook wat is opgekuist. Nu alleen echt leren genieten zonder schuldgevoel. Dank voor gisteren. Opgelucht.
Kristel